13 Haziran 2025 MagazinStar

Drag Sahnesinde Devrim: Berlin’de Queer Göçmenlerin Kurduğu Radikal Dayanışma Alanı

Ticari şovların ötesinde, Berlin’in bağımsız Drag sahnesi; queer göçmenleri, trans* ve non-binary sanatçıları bir araya getirerek hem estetik hem de politik bir devrim yaratıyor. Sahnede hatalara izin var, cinsiyetlere ise sınır yok.

Berlin’de yükselen yeni bir Drag sahnesi, klasik Drag Queen estetiğinden ve “RuPaul’s Drag Race” benzeri ticari yapımlardan çok daha fazlasını sunuyor: Bu sahne, queer göçmenleri, trans* ve non-binary sanatçıları, kısıtlı kaynaklarla ama sınırsız hayal gücüyle bir araya getiriyor. Bu hareket sadece performans değil; aynı zamanda var olma mücadelesi, dayanışma ve sistem karşıtı bir direniş.

Plastik poşetlerden yapılmış elbiseler, kendi elleriyle yapılan makyajlar ve cinsiyetin ötesinde karakterlerle dolu gösteriler… Berlin’in radikal Drag dünyası, “sahneye çıkan herkesin hata yapma hakkı vardır” diyor. Bu anlayış, queer sanatçılara sadece kendilerini ifade etme alanı değil, aynı zamanda şifa bulabilecekleri bir topluluk sunuyor.

Türkmenistan’dan Almanya’ya iltica eden ve burada QueerBerg Collective’i kuran Prince Emrah, bedenin politikleştirildiği bir dünyada dans etmeye devam ediyor: “Ben sahnede sadece dans etmiyorum. Hayatta kaldığım için, burada olabildiğim için dans ediyorum,” diyor. Kurduğu kolektif ile queer mülteciler, trans ve non-binary sanatçılar için alternatif bir sahne yaratıyor. Bu sahne, İngilizce bilmek ya da “mükemmel” olmak zorunda olmadığınız bir yer.

Bir diğer performans sanatçısı Lilith the Quing, Brezilya’daki karnaval kültüründen ilhamla, “post-insani” bir varlık olarak izleyicinin karşısına çıkıyor. “Ben şeytanım ama en tatlı olanıyım,” diyen Lilith, Drag dünyasında cinsiyetin de, bedensel sınırların da ötesine geçiyor.

Miss Steak ise adını ironik bir kelime oyunundan alıyor ve sahnede kendi yarattığı “Dragkuh” karakteriyle toplumsal cinsiyet normlarını alaya alıyor. Sahneye memeleri süt fışkırtan kostümlerle çıkan Miss Steak, “Güldürmek istiyorum, ama insanlar gülerken boğazlarında bir yumru kalsın. Çünkü meselelerimiz aslında çok ciddi,” diyor. Trans bedenlerin politik bir tartışma nesnesi hâline getirildiği dünyada, queer neşeyi bir silah gibi kullanıyor.

Tayvan’da büyüyen Seliquere ise queer sahneye dekolonyal bir perspektif katıyor. “Beni ‘genderfucker’ olarak çağır,” diyor gülerek. Maskülen bir kovboy, feminen bir diva ya da bambaşka bir yaratık olabilir. “İkili cinsiyet rolleriyle alay etmek hoşuma gidiyor. Batı’nın normal dediği şey, aslında kendi tahakkümüdür.”

Berlin’in bu yeni dalga Drag sahnesi sadece sanat değil, aynı zamanda bir varoluş alanı. Mülteci olmaktan dolayı sahnelerde dışlanan, trans oldukları için değer görmeyen ya da queer kimlikleri nedeniyle sistem dışına itilen sanatçılar, bu alternatif sahnelerde yeniden doğuyor. Drag burada sadece gösteri değil; hayatta kalmanın, direnmenin ve dönüşmenin adı.